Μια νέα μέρα-μια νέα αρχή.


10 σχόλια

Στο μόνο που στάθηκα όλο αυτό το διάστημα είναι ο άδικος χαμός των ανθρώπων εκείνης της ηλίθιας ημέρας.  Και ότι μήνυμα και αν έχω λάβει μέχρι στιγμής, αυτό που πραγματικά αφήνει το σημάδι του είναι ότι η ζωή είναι τελικά πολύ μικρή.  
Ξύπνησα και κάθε μέρα που περνάει νοιώθω μεγάλη ευγνωμοσύνη σε ότι με κρατά ζωντανή (ακόμα και αν δεν έχω κόψει το τσιγάρο).  Αφιερώνομαι ολο και πιο πολύ στη δουλειά μου (παρ'όλες τις χαζομάρες που μπορεί να κάνω σε αυτήν).  Κάνω ακόμη περισσότερα σχέδια για το μέλλον - κυρίως ταξιδιάρικα (έστω και αν αυτά μου κοστίσουν την αγαπημένη μου μακαρονάδα στα La pasteria).  Ελπίζω ο καλός μου να γονατίσει (και ας μου λέει ότι πονάνε τα γόνατά του).
Το μόνο που δεν βλέπω στο μέλλον είναι ένα παιδί.  Ένα παιδί που δεν θα έχει μέλλον σε αυτήν την χώρα και δυστυχώς φοβάμαι πως αν μου δινόταν η ευκαιρία να την εγκαταλείψω θα το έκανα έτσι όπως η ίδια η κυβέρνηση εγκαταλείπει εμάς.  
Η ζωή κυλά με γοργούς ρυθμούς, οι ώρες, οι μέρες, οι εβδομάδες, οι μήνες γίνονται χρόνια.  Σε ένα μήνα κλείνω ένα χρόνο στη δουλειά και λέω να το γιορτάσω.  Ξέρεις, να βάλω τα καλά μου, να φτιάξω γλυκά και να σκάσω χαμογελαστή-χαμογελαστή.  Σε 3 μήνες κλείνω τα 29 και δύο χρόνια με το αμόρε - σκέφτομαι πόσο μεγάλωσα...πού πάμε.
Για άλλη μια φορά χαίρομαι πάρα πολύ για την ύπαρξη αυτού του blog .

Like:
{[['']]}

10 comments

Από το Blogger.