Η νύφη πληρώνει τα γαμησιάτικα.


3 σχόλια

Έχω πολλά στο μυαλό μου και αισθάνομαι αρκετά κουρασμένη.  Θα μου πεις, επόμενο είναι, ολόκληρο γάμο οργανώνω, δεν είναι και λίγο.  Κάτι που με ενοχλεί όμως ιδιαίτερα είναι το γεγονός ότι κάποια πράγματα δεν έχουν διευθετηθεί και το χειρότερο είναι ότι διαισθάνομαι πως κάποιος άλλος κανονίζει χωρίς τον ξενοδόχο.  Στην προκειμένη περίπτωση ο ξενοδόχος είμαι εγώ.

Εχθές βρέθηκα σε ένα φιλικο σπίτι και συζητήσαμε διάφορα πράγματα.  Αυτό που μου έμεινε στο τέλος ήταν πόσο χαρούμενο ήταν το αμόρε μου όταν με πρωτογνώρισε.  Και αναρωτιέμαι αν είναι το ίδιο χαρούμενο τώρα που παντρευόμαστε.  Έχω αμφιβολίες;  Ειλικρινά δεν μπορώ να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση.  Τα προβλήματα που έχουμε είναι πολλά, οι καταστάσεις είναι περίεργες, το μυαλό έχει γίνει ζουμί.  

Πολλές φορές έχω πεί και έχω γράψει πως περίμενα να είμαι χαρούμενη για αυτό το γάμο αλλά εγώ αντιθέτως, είναι στιγμές που νοιώθω χάλια, ο γάμος αυτός δεν είναι ο γάμος που ήθελα και ότι κάνω πράγματα που δεν θέλω.  Άλλα θέλω και άλλα κάνω, ένα πράγμα.  Αυτό που με τραβάει πίσω και δεν μιλάω, δεν κουνιέμαι, προσπαθώ να μην φέρνω αντιρρήσεις είναι το γεγονός ότι θέλω όλοι μας να είμαστε ικανοποιημένοι.  Δεν ξέρω όμως τελικά αν έπρεπε να υψώσω ανάστημα και να κρατήσω θέση.  Να είμαι εγώ ικανοποιημένη τελικά, η νύφη.  Μπορεί να κέρδιζα κάτι, μπορεί και να έχανα κάτι.  Κανείς δεν ξέρει να μου πει.

Παρ'όλο που καταλαβαίνω πως έχουν τα πράγματα; πρέπει να ικανοποιήσεις και να "ευχαριστήσεις" φίλους και συγγενείς, γονείς και πεθερικά, γάμος είναι, "υποτίθεται χαρά", εγώ στεναχωριέμαι αφάνταστα που συνειδητοποιώ ότι τα πάντα σε αυτό το πανηγύρι που κάποιοι αποκαλούν γάμο, τα έχω κάνει με βάρος.  Ναι μεν, είναι δική μου απόφαση το νυφικό, οι μπομπο και τα λοιπά, αλλά οι εξαρχής μου επιλογές ήταν όλες διαφορετικές.  Εγώ που ποτέ δεν με φανταζόμουν νύφη και όταν μου έκατσε είχα στο μυαλό μου μια εικόνα, ξαφνικά η εικόνα χάθηκε και την θέση της πήρε ένα γκρίζο φόντο.

Είναι άλλες φορές που σκέφτομαι πόσο αχάριστη είμαι.  Και αν είμαι τελικά, γιατί;  Τι έχει προκύψει; Τί έχει αλλάξει;  Το γεγονός είναι ότι παντρεύομαι τον άνθρωπο που αγαπώ και θα έπρεπε να τελειώνει εκεί η θεωρία.  Όμως, ξαφνικά σκάει ένα σύννεφο και επισκιάζει την προηγούμενη σκέψη με το "εγώ θα άφηνα το παιδί μου να κάνει ότι γουστάρει και αν μπορούσα θα βοηθούσα κιόλας". (Καμία σχέση με οικονομικό, δεν είναι οικονομικό το πρόβλημα).  Θα έπρεπε και εγώ να κάνω ότι θέλω και θεωρώ ότι θα με κάνει χαρούμενη.  

Και γυρνάω πίσω στην άλλη θεωρία.  Την Πέμπτη θα κάνουμε εκείνο, την Παρασκευή εκείνο, το Σαββάτο εκείνο και την Κυριακή είναι ο γάμος.  Τελικά εγώ τι είμαι και τι κάνω σε αυτό το γάμο;  Είμαι πολύ προβληματισμένη.
Like:
{[['']]}

3 comments

  1. Ανώνυμος
Από το Blogger.