To blog or not to blog.


,

1 σχόλιο

Το blogging έχει βοηθήσει πολύ κόσμο να εκφραστεί.  Όμως για άλλους και ένας από αυτούς είμαι και εγώ, η ικανοποίηση ήταν μια ουτοπία.  Γιατί οι περισσότεροι από εμάς κρυβόμαστε πίσω από το χαζοκούτι για να εκφραστούμε και αυτό δεν θεωρείτε ελευθερία λόγου.  Αν κρύβεις την ταυτότητά σου, μπορείς να γράψεις ότι θες, αν όμως φαίνεται ποιος είσαι στο προφίλ σου, ε, είσαι πιο συγκρατημένος.  Και αυτό με προβληματίζει εδώ και καιρό γιατί είμαι blogger, νομίζω από το 2006 και ενώ ξεκίνησα με την ιδέα ότι ναι, εγώ είμαι η Στέλλα από την Καστέλλα και τα γράφω όλα χωρίς φόβο, με πάθος, κάποια στιγμή έκρυψα την ταυτότητά μου γιατί πως να το κάνουμε...αν θές να βρίσεις το αφεντικό σου, καλό είναι να μη σε διαβάσει ο συνάδελφος, η γυναίκα του, το παιδί του.

Ακόμα και στο προσωπικό μας ημερολόγιο, τουλάχιστον εμείς οι γυναίκες, θα γράφαμε "Σήμερα μάλωσα με τον Μήτσο, μου έσπασε τα νεύρα.  Η κολλητή μου η Νίκη δε, άλλη ψωνάρα από εκεί, το αφεντικό μου ο Τάκης, είναι μεγάλος μαλάκας κ.οκ."  Ενώ στο blog μας γράφουμε "Είχα μια διαφωνία με τον Μήτσο σήμερα, αλλά δεν πειράζει έτσι είναι οι σχέσεις και η Νίκη καμιά φορά αισθάνομαι ότι είναι λίγο υπερβολική αλλά για αυτό την αγαπάω.  Ο κύριος Τάκης, το αφεντικό μου μερικές φορές δεν με καταλαβαίνει αλλά τι να κάνει και αυτός, την δουλειά του κάνει.  Είναι δύκολες οι εποχές.

Αλλά έτσι είναι τελικά, το έχω ξαναπει, το blog μας είναι καθρέφτης, όσο πιο ωραίο είναι το blog μας τόσο πιο ωραίοι δείχνουμε και εμείς.  Σαν έχεις κάνεις γαλλικό σε βρώμικο νύχι...α ρε πρωτοπόροι οι Γάλλοι.  Είναι too much αυτά που γράφω?  Είναι υπερβολή?  Έχεις σκεφτεί ποτέ πόσα πράγματα ήθελες να γράψεις στο blog σου και κρατήθηκες μη σε πάρουνε χαμπάρι?
Like:
{[['']]}

1 comment

Από το Blogger.