Πώς τόλμησες


,

8 σχόλια

Έλα ντε...πώς τόλμησα η δικιά σου.
Έτσι αισθάνομαι, πώς τόλμησα το 2010 να κάνω τούτα τα ταξίδια, φάτα τώρα γλυκιά μου.  Όπως έστρωσες κοιμήσου.
Πέρασε από τη δουλειά ένα από τα αφεντικά και το πρώτο πράγμα που βρήκε να με ρωτήσει ήταν "Δεν θα πας κανένα ταξιδάκι", καταλάβατε ή να το επαναλάβω?
Ήθελα να ήξερα τί με κάνει εμένα να διαφέρω από αυτούς τους ανθρώπους, από αυτούς που κάνουν ταξιδάκια και κανένας δεν τους λέει και τίποτα.
Και έχω γράψει και έχω ξαναγράψει για αυτό το θέμα, και ενώ εμένα δεν με απασχολεί καθόλου τελικά επιβεβαιώνομαι, απασχολεί όλους τους άλλους.
Ήρθε στο σπίτι ένας φίλος να μας δει πριν καμία βδομάδα "Ε, αυτό το χρόνο πρέπει να χαλάσατε κανα τριχίλιαρο, πήρατε και αμάξι, ε;" καταλάβατε ή να το επαναλάβω και αυτό?
Ο κόσμος δεν έχει με τι να ασχοληθεί και ασχολείται με τους άλλους, τους πείραξε που πήραμε αμάξι, όλο προβλήματα βγάζει, τους έκατσε το σκουτεράκι στο λαιμό, όλο μένουμε, τους ενόχλησε που βρήκαμε χρήματα να πάμε ταξιδάκια, δεν έχουμε λεφτά να φάμε.  Άντε πηδηχτείτε από κανένα παράθυρο λέω εγώ.
Και συν όλα έρχεται τώρα ο φόβος μη χάσουμε και τη δουλειά μας.
Μωρέ δεν θα το βάλουμε κάτω μέχρι να σας βγούν τα μάτια και να τρέχεται στους οφθαλμίατρους.
Like:
{[['']]}

8 comments

Από το Blogger.