Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει...;


, ,

Εσύ τι λές;

Αγαπητό μου ημερολόγιο, που στο διάλο οδηγούμεθα?  Ποιό είναι το μέλλον της Ελλάδας, δεν έχω ιδέα.  Έχω αρχίσει και χάνω κάθε ελπίδα.  Έμαθα ότι στα Jumbo λέει εργάζονται 8άωρο για 300€ και ειλικρινά από τότε δεν έχω ξανα ψωνίσει από εκεί.  Κάποιος να μου το επιβεβαιώσει?  

Σήμερα άκουσα και για αυτές τις "ειδικές οικονομικές ζώνες" και στεναχωρήθηκα πάρα πολύ.  Το έχω ξανα γράψει πως είμαστε στρατιωτάκια τους και μας κάνουν ότι θέλουν, αλλά μέχρι πότε θα το υποστούμε αυτό?  Από το κακό στο χειρότερο μας πάνε, σε λίγο θα ζούμε όλοι για να δουλεύουμε και θα παίρνουμε όντως τρεις και εξήντα, μη γελάς...360€ θα φτάσει ο βασικός μισθός και εμείς χαμπάρι δεν θα έχουμε πάρει.

Δεν λέω, εγώ σήμερα έχω τη δουλειά μου και μέχρι στιγμής πληρώνομαι, έστω και καθυστερημένα μερικές φορές, όμως δεν μπορώ να σκέφτομαι σαν βολεψάκιας.  Το παιδί μου;, ο γείτονας;, ένας άνεργος;, αν απολυθώ;.  Που θα πάει αυτό?  Το ξέρω, όλα αυτά είναι προγραμματισμένα να γίνουν, είναι ο στόχος τους να μας αποτελειώσουν γιατί σίγουρα δεν ενδιαφέρονται καθόλου για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, άλλωστε σκοπός τους ήταν και είναι να μην αναπτυχθεί καθόλου η χώρα και σε κανένα επίπεδο.

Το χρήμα για να κινείται πρέπει να μπαίνει στη τσέπη, αν εγώ παίρνω ένα καλό μισθό, θα βγώ, θα ψωνίσω, θα φάω , τα λεφτά μου θα κάνουν το γύρο που πρέπει να κάνουν μέχρι φυσικά να πάνε όλα στο κράτος, λίγο-λίγο με τους φόρους....αν όμως παίρνω 450€ και δίνω 250€ νοίκι (δεν είναι και τόσο υποθετικά αυτά τα νούμερα) δεν θα κάνω τίποτα από τα παραπάνω, με αποτέλεσμα να κλείσουν μαγαζιά, να υπάρξει ανεργία και το κράτος να χάσει.  Είναι λοιπόν φανερό και εύκολο κάποιος να καταλάβει πως όλο αυτό είναι στημένο παιχνίδι για να μας αποτελειώσουν.  Είναι όλο τόσο καλά σχεδιασμένο έτσι ώστε η Ελλάδα να υποβιβαστεί σαν χώρα και οι Έλληνες να πάρουμε τον π...(με το συμπάθειο).  

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω και με στεναχωρεί και με προβληματίζει είναι γιατί καθόμαστε και τα τρώμε όλα αυτά στη μάπα, ενώ ίσως να μπορούσαμε να κάνουμε κάτι.  Και όταν λέω κάτι, δεν εννοώ απεργίες.  Αμάν  πια με αυτές τις απεργίες.  Μέχρι στιγμής δεν έχουμε καταφέρει πολλά με τις απεργίες, και αυτό που πλέον έχει επιβεβαιωθεί είναι ότι ακόμα και οι απεργίες είναι στημένες.  Κόσμος να πλακώνεται, να πέφτει ξύλο, να σκοτώνονται, να καίγονται κτήρια και να ληστεύουν.  Δεν νομίζω Τάκη, ότι αυτά τα έκανα εγώ που βγήκα να διαδηλώσω, αλλά οι πληρωμένοι, οι πουλημένοι στο κράτος.  

Δεν ζούμε σε ένα ανέκδοτο που ο Έλληνας δεν πεθαίνει, παίρνει σκάλα και κατεβαίνει.  Πρέπει να πολεμήσουμε ενάντια σε αυτό το καθεστώς.  Τέλος πάντων τα έχω πάρει πολύ στο κρανίο.  
Like:
{[['']]}

Από το Blogger.