Οι απολύσεις


,

6 σχόλια

Δύσκολο πράγμα να απολύεις κόσμο, πολύ δύσκολο για ένα αφεντικό, ειλικρινά, ειδικά όταν το έχει ξαναζήσει πριν από δύο χρόνια.  Είναι δύσκολο πράγμα να πρέπει να αποφασίσεις ποιόν πρέπει να διώξεις και ποιόν να κρατήσεις, ειδικά όταν δεν έχεις ιδιαίτερο παράπονο από κανέναν.  Όμως και εσύ σαν αφεντικό δεν έπαιξες καλά τα χαρτιά σου, σε κάποιους δεν φέρθηκες ανάλογα με το ύψος ων περιστάσεων, σε κάποιους που σου έχουν φερθεί άψογα τόσα χρόνια.  Σίγουρα τα κριτήρια επιλογής των απολυθέντων δεν είναι πάντα σωστά, απολύεις κόσμο που σου κάνει διπλάσια δουλειά και κρατάς κόσμο που τόσα χρόνια σου έτρωγε μισθούς χωρίς ιδιαίτερες αποδόσεις, όμως αυτή είναι η ζωή, εμείς απλά ήμαστε πιόνια στο σκάκι που παίζεις και δεν είναι μόνο αυτό το παράπονο.
Σήμερα ήρθαν οι μισοί να υπογράψουν και να αποζημιωθούν, είναι δύσκολο πράγμα να τους δίνεις τα χαρτιά για υπογραφές λες και είναι οι υπουργοί αυτής της χώρας, βάλε μια τζίφρα εκεί, μια εκεί κοκ.  Και όλο αυτό για να μετρήσουν τα λεφτά, να υπογράψουν ότι είναι πλήρως αποζημιωμένοι και δεν έχουν καμία απαίτηση από την εταιρία την οποία δούλευαν τα τελευταία 4 και 5 και 8 χρόνια.  
Δυστυχώς, έτσι όπως έχει καταντήσει η Ελλάδα δεν μπορεί να δώσει τίποτα παραπάνω σε αυτά τα παιδιά, ούτε αυτό το επίδομα ανεργίας κάποιοι δεν θα καταφέρουν να πάρουν που σίγουρα κάποια στιγμή και αυτό το ταμείο θα στερέψει.  
Όση ώρα υπογράφανε και μετράγανε λεφτά σκεφτόμουν πότε θα έρθει η δική μου ώρα να υπογράψω και να αποζημιωθώ, πλέον δεν έχεις εμπιστοσύνη πουθενά, δεν είσαι βέβαιος για τίποτα, ακόμα και εμείς που παραμείναμε στην εταιρία, κανένας δεν μας διαβεβαιώνει πως σε 2 μήνες δεν θα φύγουμε και όσοι δηλώνουν πως αν είσαι καλός στη δουλειά σου δεν έχεις να φοβάσαι, αυταπατώνται.  
Like:
{[['']]}

6 comments

Από το Blogger.