Εγώ πότε θα γίνω μάνα-Hitori Tana?


4 σχόλια

Απέκτησα μια καινούργια μπλογκοφίλη, τη Hitori Tana, η οποία σχολίασε στο προηγούμενό μου άρθρο για τον κατά φαντασία ασθενή (αυτός είμαι εγώ).  Μάλλον διάβασε τις λέξεις "κρίση & πανικός" και έσπευσε να βοηθήσει τη κατάσταση.  Μέχρι που διάβασε και τη λέξη "αμόρε".  Νόμιζες φιλενάδα πως τέτοιες κρίσεις παθαίνουν μόνο οι γεροντοκόρες;, Αμ δε...τα είπαμε άλλωστε και στο blog σου. 
Έτσι ήμαστε πλασμένες και μεγαλωμένες εμείς οι γυναίκες.  Με το όνειρο του άσπρου νυφικού και του ιππότη με το άσπρο άλογο.  Και ενώ δεν σου φτάνει αυτό (το όνειρο της θερινής νυκτός), έχεις το σόι, τους φίλους και συγγενείς και πάνω από όλα τη μάνα, όπως λέει και η φιλενάδα "Hitori Mana", να σου πιπιλάει το μυαλό.  
Όταν είσαι νια σε προετοιμάζει για τις μέρες που θα έρθουν..."Κοίτα να βρεις μια καλή και σοβαρή δουλειά, μπες σε ένα γραφείο κάτι τις.  βρες ένα καλό παλικάρι να παντρευτείς να κάνεις παιδιά.  Αυτός είναι ο σκοπός της γυναίκας πάνω σε τούτη τη γη".  Λές και αν ήμασταν σε άλλη γη και άλλα μέρη, άλλα θα ακούγανε τα αυτάκια μου.
Όταν πια μεγαλώσεις και είσαι ελεύθερη και ωραία φάσκει και αντιφάσκει..."Κοίτα να περάσεις καλά τώρα που είσαι νια γιατί μετά θα κάνεις παιδιά και θα τρέχεις και δεν θα φτάνεις".  Και αν σπουδάζεις κατά τύχη..."Κοίτα να σπουδάσεις, να βρεις μια καλή δουλειά και άσε τα σούρτα-φέρτα.  Να βρεις ένα καλό παλικάρι να παντρευτείς να κάνεις παιδιά"  Και αρχίζει η πίεση.
Όταν πια είσαι με κάποιο παλικάρι αρχίζουν άλλα..."Και...τί λέει αυτός;, καλός είναι, έχει λεφτά;, έχει καλή δουλειά;  Τι λέει;  Θα σε ζητήσει σε γάμο;".  Κάτσε ρε μάνα 2 μήνες ήμαστε μαζί...
Όταν φεύγει ο ένας και έρχεται άλλος έχουμε άλλο πανηγύρι..."Πάει αυτός;, ποιός είναι αυτός; καινούργιος;  Εσύ πότε θα σοβαρευτείς, πότε θα κατασταλάξεις;  Πότε θα παντρευτείς;".  Κάτσε ρε μάνα, ακόμα δεν τον είδαμε, Γιάννη τον βαφτίσαμε;
Αν τύχει τώρα να είσαι με κάποιον πάνω από δύο χρόνια (καλή ώρα εγώ) έχουμε τα παρατράγουδα..."Και τί θα γίνει;, σου μιλάει για γάμο;, ακόμα να σε ζητήσει;, πότε θα παντρευτείς;, 30 έγινες, πότε θα γίνεις μάνα;, άντε να μας κάνεις κανένα εγγονάκι..."
Το συμπέρασμα είναι ότι σε όποια ηλικία και να είσαι, σε όποια κατάσταση και αν βρίσκεσαι, είτε έχεις αμόρε είτε όχι, το θέμα γάμος θα είναι πάντα ένα θέμα που θα τσούζει μέχρι να βάλεις νερό στη πληγή σου.  Οι συγγενείς και οι φίλοι μπορεί και άθελά τους να σου ρίχνουν αλάτι εκεί που πονάει, αν και σπάνια γίνεται ασυναίσθητα αυτό, αλλά λέμε τώρα.  
Εγώ δεν θα γράψω ψέματα σε αυτό το blog.  Υπάρχουν στιγμές που το σκέφτομαι πολύ βαθιά το θέμα γάμος και δίπλα του ίσως και το θέμα παιδί, γιατί το ένα φέρνει το άλλο.  Το δεύτερο κυρίως είναι αυτό που με πιέζει λίγο χρονικά, εντάξει, 30 είμαι, σιγά-σιγά πρέπει να αρχίσω να το σκέφτομαι λίγο πιο σοβαρά.  Πού και πού μου σκάνε οι ατάκες της μάνας μου..."Πότε θα με ζητήσει;, τι περιμένει δηλαδή, να ξοφλήσει η Ελλάδα το χρέος της;, Με αγαπάει;"  Όμως προσπαθώ να μην καταπιέζω τον εαυτό μου.  Η πίεση όμως μερικές φορές ξεπροβάλλει και μόνη της, σε ένα γάμο, σε ένα βαφτίση,  στο άκουσμα ενός ζευγαριού που παντρεύεται.  Αυτό και από μόνο του μερικές φορές σε βάζει σε σκέψεις, ιδίως το "...άντε, και στα δικά σας", (αυτό ειδικά πονάει).  Ποιά δικά μας, γαμώ το κερατό μου;

(Αφιερωμένο στη Hitori Tana)
Like:
{[['']]}

4 comments

Από το Blogger.