Ο κατά φαντασίαν ασθενής


2 σχόλια

Είναι μερικές φορές που το πιστεύεις τρελά "Συνωμοτεί το σύμπαν" για να σου πάνε όλα όπως τα θές.  Είναι όμως και μερικές φορές που το βλέπεις καθαρά "Δεν σε θέλει" ρε αδερφέ.  Μετά πάλι σε θέλει και πάει λέγοντας.  Τί να πω, είναι σαν το καιρό.  Ηλιόλουστες μέρες/υγρές μέρες.
Τις τελευταίες μέρες, τις τελευταίες 20 μέρες περίπου, από το τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας που μου άφησε πικρία γενικότερα διότι κάτι τα μύδια, κάτι τα στρείδια φέρανε την καθαρά Τρίτη στο στομάχι μου, από τότε λοιπόν έχω κάτι πόνους κάτω δεξιά.  Ναι, σε εκείνο το σημείο που δεν μπορείς να προσδιορίσεις αν είναι έντερο, γυναικολογικό, σκωληκοειδής κτλ. 
Ύστερα όμως από τρεις κρίσεις πανικού του προηγούμενου μήνα, δεν ήξερα αν είναι σωματικός ή ψυχολογικός ο πόνος και έτσι το άφησα.  Βέβαια πρέπει να συμπληρώσω ότι πέρασα πολύ δύσκολες μέρες, με τα εντερικά μου.  Εχθές λοιπόν, δεν άντεξα άλλο, πήγα στο παθολόγο, με έστειλε στον χειρούργο και εκείνος στο σπίτι μου.  Έξω από το νοσοκομείο με περίμενε το αμόρε μου ... "τί να πώ...κατά φαντασίαν ασθενής;  να χτυπήσω το κεφάλι μου στο τοίχο;".  Εκεί είναι ο τοίχος μου απάντησε και δεν είχε και άδικο.
Σήμερα ξύπνησα πολύ καλά, σχεδόν άδεια και ανάλαφρη και φρέσκια, ναι, είχε κάτι φρέσκο και λαμπερό το πρόσωπό μου, όχι, δεν έκανα σεξ εχθές.  
Αισθάνομαι καλύτερα και μπορώ να συνεχίσω να προγραμματίζω ένα ταξιδάκι που άφησα στη μέση.

Like:
{[['']]}

2 comments

Από το Blogger.