Πρέπει να έχεις όρεξη...


5 σχόλια

Ήταν μια πολύ δύσκολη εβδομάδα στη δουλειά, πολύ άγχος με τις αλλαγές που γίνονται, με τις περικοπές και τις απολύσεις που δεν ξέρεις αν θα κάνουν.  Με την υποκρισία στα μάτια όλων και τα ψέματα και τις πισώπλατες συζητήσεις τους.  Όπως είπε και η Γ&Δ κατάφεραν να βγάλουν τα τέρατα που κρύβονται μέσα μας.  Συμφωνώ.  Την Παρασκευή είχα πλέον φτάσει στο αμήν, περιμένω και περίοδο, καταλαβαίνεται, με είχε πιάσει υστερία.
Ευτυχώς για μένα το Σαββατοκύριακο ήταν λύτρωση.  Άραξα στην τηλεόραση και πήρα σβάρνα τις ταινίες και τις τηλεοπτικές σειρές, έριξα το κλάμα της ζωής μου και θυμήθηκα πόσο άνθρωπος είμαι.  Δεν θα με κάνετε σκύλα εσείς ρε...είμαι από μόνη μου όταν θέλω.  Θα το παλέψω και αυτό.
Σηκώθηκα σήμερα το πρωί για να συνειδητοποιήσω ότι μέσα σε ένα μήνα καταναλώσαμε 200 ευρώ πετρέλαιο.  Και τα πήρα στο κρανίο.  Το σπίτι μπάζει από παντού σκέφτηκα και έριξα μια γρήγορη ματιά γύρω μου.  Το ένα μου βρωμάει, το άλλο μου ξινίζει.  Γιατί?  Πάρε ένα παράδειγμα:  το σπίτι θέλει κάθε μέρα σκούπισμα, η σκύλα αφήνει τρίχες παντού, ΠΑΝΤΟΎ λέμε τώρα.  Μου έχει σπάσει τα νεύρα.  Και αφού σκουπίσουμε και σφουγγαρίσουμε ο καλός μου στο καπάκι βάζει το σκυλί μέσα στο σπίτι.  Κάτσε ρε αδερφέ να πούμε.
Κάπως έτσι χάνει κάποιος την όρεξή του για δημιουργία.  Πές μου γιατί να ασχοληθώ με τον κήπο, όταν τα σκυλιά θα μου τον κάνουν μπουρδ...?  Γιατί να ασχοληθώ με το σπίτι, να καθαρίσω τοίχους, αφού στα καπάκια θα πάει το σκυλί και θα τους κάνει μαύρους... Γιατί να βάλω ξανά πετρέλαιο όταν το σπίτι μπάζει από παντού με τα κωλο σιδερένια, σάπια παράθυρα και ενώ έχω θέρμανση κρυώνω. 
By the way, αυτά τα σάπια παράθυρα, πέρισυ έφτιαξα του μπάνιου και της κουζίνας, φέτος ασχολήθηκα με την πόρτα, όμως η πόρτα έχει πολλά κενά ΠΟΛΛΆ λέμε τώρα, που όσο σιδηρόστοκο να ρίξεις δεν αλλάζει τίποτα.  Εδώ σου λέω από τα αεροστόπ που έβαλα πια η πόρτα δεν κλείνει και έσπασε και το τζάμι. 

Θυμάστε εκείνη τη βεράντα που ποτέ δεν τελείωσα?  Βέβαια έκανα μεγάλες αλλαγές αλλά δεν έφτασα στο ποθητό αποτέλεσμα.  Θέλω να έρθει η άνοιξη, να βάψω τις πόρτες, τα ταβάνια που έμειναν άβαφτα, να συνεχίσω την βεράντα μου.  Θέλω να μπορούσα να αλλάξω τα παράθυρα και να έβαζα αλουμινίου, να αγοράσω ένα καινούργιο φούρνο που είναι του 1980. 
Η αισιόδοξη πλευρά της ζωής.
Όλα θα τα κάνουμε, σιγά σιγά.
Like:
{[['']]}

5 comments

Από το Blogger.