Σαν να μη πέρασε μια μέρα


,

4 σχόλια

Υπάρχουν μέρες που θα ξυπνήσω το πρωί, θα πάω για δουλειά και δεν θα θυμάμαι καν τί μέρα είναι.  Όμως όταν έρθει η στιγμή να κόψω δελτίο...το πρώτο πράγμα που γράφω είναι η ημερομηνία.  Κάθε φορά λοιπόν που κόβω ένα δελτίο, δεν μπορώ να πιστέψω πως είναι Δεκέμβριος.  Δεν μπορώ να καταλάβω πως πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος.  Όλα μου φαίνονται σαν χθές.  Σαν χθές που ήρθε το Μαράκι και ανακοίνωσε στον άντρα της ότι είναι έγκυος, σαν χθές που κάναμε πρωτοχρονιάτικο πάρτι στην εταιρία, σαν χθές που σκεφτόμουν πού θα πάμε το επόμενο καλοκαίρι και πόσα λεφτά πρέπει να μαζέψω μέχρι τότε, σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Έχω να δώ τα κορίτσια δύο μήνες, πρέπει οπωσδήποτε να κανονίσω girls night out.  Έχω πέσει με τα μούτρα στη δουλειά, φτιάχνω βιτρώ για όλο το σόι και τους φίλους.  Αποφάσισα να κάνω practice και παράλληλα να γλιτώσω από τα Χριστουγεννιάτικα δώρα.  Ελπίζω να τους αρέσουν.   Είμαι λίγο bitch και νευρόσπαστο τώρα τελευταία, απορώ πώς με αντέχει το αμόρε.  Για άλλη μια φορά έχω φαγωθεί να κάνω διακοσμητικές αλλαγές στο σπίτι και τρελές καθαριότητες, έχω τόσες ιδέες αλλά δεν έχω τον χρόνο και το χρήμα να τις υλοποιήσω.  Έκανα ακόμα ένα βήμα επανασύνδεσης με την γειτόνισα, την πήρα τηλέφωνο να δώ αν είναι καλά και αν θα βρεθούμε το βράδυ, και το περίεργο είναι ότι το εννοούσα.  Γιατί περίεργο;  Ίσως γιατί πάντα πίστευα ότι θα κολλήσουμε αλλά τελικά η σάλτσα δεν έδεσε.

Όταν είχα γράψει ότι ο Σεπτέμβριος είναι μήνας αποφάσεων μάλλον είχα ξεχάσει τον Δεκέμβριο και αυτό το post μοιάζει το πιο ειλικρινή όλου του χρόνου.  Έχω ένα feeling ότι η ζωή μου αλλάζει.
Like:
{[['']]}

4 comments

Από το Blogger.